TIN (Tipo de Interese Nominal)

O TIN (Tipo de Interese Nominal) é a porcentaxe anual que o prestamista cobra sobre o capital prestado en concepto de intereses. A diferenza da TAE, o TIN non inclúe comisións, gastos asociados nin o efecto da periodicidade de pagamento. É o tipo de interese "bruto" do préstamo, antes de todos os demais custos.

TIN vs TAE: a diferenza clave

O TIN reflicte só os intereses. A TAE inclúe o TIN máis comisións, gastos obrigatorios e o efecto do tempo (capitalización). Exemplo práctico:

• Préstamo de 1.000 € a 12 meses, TIN 12%, sen comisións → TAE ≈ 12,68% (efecto da mensualización).
• O mesmo préstamo cunha comisión de apertura de 30 € → TAE ≈ 18–19%.

A lei española obriga a comunicar sempre a TAE (non só o TIN) precisamente porque o TIN pode inducir a erro o consumidor.

TIN fixo vs TIN variable

• TIN fixo: non varía durante a vida do préstamo. Habitual en préstamos persoais e microcréditos online.
• TIN variable: revísase periodicamente en función dun índice de referencia (habitualmente o Euríbor). Habitual en hipotecas.

Para que serve o TIN?

O TIN é útil para calcular rapidamente o importe bruto de intereses que pagarás nun período concreto. Multiplicando o capital pendente polo TIN mensual (TIN anual ÷ 12) obtés os intereses desa cota. Para comparar o custo total entre distintos créditos, con todo, usa sempre a TAE, que é a métrica legalmente normalizada en España.

Como se aplica o TIN na práctica

Nun préstamo con cotas francesas (as máis habituais en préstamos persoais e microcréditos), o TIN aplícase cada mes sobre o capital pendente nese momento, non sobre o capital orixinal solicitado. Isto explica por que, nas primeiras cotas, unha parte maior do pagamento destínase a intereses e unha parte menor a amortizar capital, mentres que esta proporción se inverte a medida que avanza o préstamo e o capital pendente diminúe. Por iso, cancelar anticipadamente un préstamo con TIN alto nos seus primeiros meses xera un aforro proporcionalmente maior que facelo preto do vencemento, xa que nesa fase inicial o capital pendente —e polo tanto os intereses futuros que se evitan— é máis elevado.

Ao comparar ofertas, ten en conta que un TIN baixo non sempre implica o préstamo máis barato: dúas entidades poden anunciar o mesmo TIN pero aplicar comisións de apertura ou de estudo moi distintas, o que se traduce nunha TAE final diferente aínda partindo do mesmo tipo nominal. Por iso os reguladores insisten en que o TIN debe entenderse sempre como unha peza do cálculo, nunca como o dato definitivo para decidir que préstamo contratar. Consulta a entrada completa en castelán en TIN (CréditoLab).